Φίλοι και φίλες, ξέρω, έχουμε καιρό να τα πούμε. Γενικά τα καλοκαίρια δεν είναι και η καλύτερη περίοδος των Chroma για συναυλίες. Πάντα τα κρατούσαμε για να την αράζουμε (ή τουλάχιστον αυτή ήταν η δικαιολογία μας). Έτσι και φέτος λοιπόν κρατήσαμε την παράδοση αν και ομολογώ ότι αναμέναμε περισσότερη δράση.

Ο λόγος της αισιοδοξίας μας εδραζόταν στο στήσιμο μίας νέας παράστασης που χτίζαμε με την μπάντα κρουστών δρόμου «Κρουστόφωνο». Τα γεγονότα του Ιουνίου όμως ανέτρεψαν τα σχέδιά μας, ή για να είμαστε πιο ακριβολόγοι απλά τα ανέβαλαν.

Δεκατρεις μουσικοί λοιπόν. Εμείς οι Chroma και 7 μέλη του Κρουστόφωνου (συμπεριλαμβανομένων 2 τρομερών πνευστών μουσικών) δεν το βάλαμε κάτω και ετοιμάζουμε αυτή την φιλόδοξη, μεγαλειώδη παράσταση κόντρα στους καιρούς που επιτάσσουν μικρά και ευέλικτα σχήματα σε μικρά μαγαζιά (για να βγαίνει και κανα νυχτοκάματο). Ποτέ δεν ήμασταν αυτής της φιλοσοφίας. Το παν είναι ότι κάνεις να το κάνεις με μεράκι. Η μουσική είναι ένα ταξίδι και μέσα από αυτή την παράσταση θεωρώ ότι αμφότεροι ανακαλύπτουμε νέα μουσικά εδάφη.

Το όλο πράγμα έχει πια «ξεφύγει». Δεν μιλάμε πια για μία ροκ μπάντα αλλά για μία ορχήστρα! Οι χώροι του καθενός είναι συγκεκριμένοι, πρέπει να λειτουργούμε όλοι σαν μία καλοκουρδισμένη μηχανή αλλά το αποτέλεσμα, πιστέψτε με, βγαίνει «γεμάτο» (ή μπορείτε να βγάλετε το «ε» και να προσθέσετε το «α» στην προηγούμενη λέξη). Τα τραγούδια μας μεταμορφώνονται ενώ οι διασκευές που διαλέγουμε είναι πρωτόγνωρες. Λάτιν, αφρικάνικα, ανατολίτικα, ελληνικά παραδοσιακά μαγειρεύονται έτσι ώστε να αποκτήσουν ρόκ διάσταση. Και όλα αυτά σε ένα υπέροχο κλίμα. Τα παιδιά του Κρουστόφωνου, να πω την αλήθεια, μας έχουν ανανεώσει. Κάπου είχα ακούσει ότι ο ήχος των κρουστών θυμίζει τον χτύπο της καρδιάς οπότε θα μπορούσα να χρησιμοποιήσω τη μεταφορά ότι μας έχουν δώσει πνοή και νέο ενδιαφέρον στη μουσική με τα χαμόγελά και τα κρουστά τους.

Δεν θα μείνω άλλο σε αυτό το θέμα. Καθώς θα κοντοζυγώνει ο καιρός για τη συναυλία μας που θα γίνει στο WE, στο νέο πολυχώρο της Θεσσαλονίκης στην 3ης Σεπτεμβρίου, θα επανέλθω με περισσότερες λεπτομέρειες. Προς το παρόν κρατήστε την ημερομηνία. 23 Οκτωβρίου του 2015!!!

Το άλλο νέο του συγκροτήματος είναι η ηχογράφηση ενός νέου τραγουδιού. Κάποιοι πιθανώς να το ακούσατε πέρυσι σε κάποια από τις εμφανίσεις μας – είναι άλλωστε μία συνήθης πρακτική μας να δοκιμάζουμε μελλοντικά τραγούδια μας επί σκηνής. Το τραγούδι λέγεται «πορτοκαλί» και προσωπικά θεωρώ ότι είναι ίσως από τα καλύτερα τραγούδια που έχω γράψει.

Κάθε τραγούδι έχει ένα λόγο που γράφεται. Αν δεν υπάρχει λόγος τότε το τραγούδι είναι καταδικασμένο να ξεχαστεί γοργά στο πέρασμα του χρόνου. Αυτό το τραγούδι λοιπόν έχει μεγάλο λόγο ύπαρξης, έχει βαθιές ρίζες. Μιλάει για το νόημα να απολαμβάνεις τη ζωή, στις χαρές και στις λύπες. Έχει ως κεντρική αναφορά κάποιον που ήξερε να αντιμετωπίζει τις δυσκολίες με χαμόγελο, έναν άνθρωπο που είχε φίλους. Τόσους φίλους που πολλοί δεν έχουμε ονειρευτεί ότι θα έχουμε ποτέ. Για τον λόγο αυτό λοιπόν θελήσαμε κι εμείς γιορτάζοντας τα δέκα χρόνια ύπαρξής μας να καλέσουμε στο στούντιο τους φίλους που έπαιξαν μαζί μας τα προηγούμενα χρόνια και να προσθέσουν μία «νότα» σε αυτό το τραγούδι. Η εμπειρία ήταν ευχάριστη και συγκινητική. Ευελπιστούμε σε μερικές εβδομάδες να είμαστε σε θέση να κυκλοφορήσουμε επισήμως το τραγούδι αλλά και το βίντεο κλιπ του, την σκηνοθεσία του οποίου επιμελείται ο Αλέξανδρος Καντόρος. Περισσότερα για το τραγούδι, τον Αλέξανδρο και το κλιπ όταν θα έρθει ο καιρός.

Τα λέμε παιδιά

Κωνσταντίνος  Σιδηρόπουλος